De Belgische ziekenhuiszorg staat op een kantelpunt. Volgens KCE-rapport 412A (januari 2026) verschuift de zorg al jaren weg van lange ziekenhuisopnames naar daghospitalisatie, ambulante zorg en nazorg buiten het ziekenhuis. Die evolutie is geen theorie meer, maar duidelijk zichtbaar in de cijfers.
Op basis van meer dan 25 miljoen ziekenhuisverblijven (2008–2022) stelt het KCE vast:
Conclusie: Belgische ziekenhuizen slagen erin efficiënter te werken zonder in te boeten op patiëntveiligheid.
De verkorting is het resultaat van meerdere factoren:
Tegelijk stijgt de zorgintensiteit tijdens het verblijf. Zorgverleners moeten in minder tijd meer regelen, met een snellere en complexere ontslagplanning als gevolg.
Kortere opnames werken alleen als de overgang naar nazorg vlot verloopt.
En net daar wringt het vandaag nog te vaak.
Het KCE wijst op duidelijke knelpunten:
Transmurale zorg – samenwerking over instellingen heen – is daarom geen optie, maar een voorwaarde.
In dit spanningsveld spelen digitale platformen (zoals gloria.care) een sleutelrol.
Door ziekenhuizen, woonzorgcentra, revalidatiecentra en thuiszorg digitaal te verbinden, wordt het mogelijk om:
Ziekenhuizen zoals AZ Sint-Jan Brugge rapporteren een beter overzicht van aanvragen en vlottere communicatie met zorgvoorzieningen.
Belangrijk: integratie met elektronische patiëntendossiers (EPD’s) en bestaande software is cruciaal om dubbele registratie te vermijden en fouten te beperken.
Kortere ziekenhuisverblijven verschuiven veel coördinatielast naar families. Mantelzorgers moeten in korte tijd zorg organiseren, vaak zonder duidelijk overzicht.
Digitale zorgcoördinatie helpt door:
Dat vermindert niet alleen administratieve druk, maar ook psychosociale belasting.
Het KCE-rapport 412A bevestigt wat veel zorgverleners al ervaren:
de verschuiving naar kortere ziekenhuisopnames is veilig én noodzakelijk.
Maar ze werkt alleen als:
Digitale zorgcoördinatie vormt daarbij een cruciale bouwsteen. Door data, mensen en zorgvoorzieningen te verbinden, maken we de zorg efficiënter, menselijker en beter afgestemd op het leven buiten het ziekenhuis.
